Schermafbeelding 2016-03-13 om 22.17.17.png

Door mijn nieuwe job ben ik bijna constant de baan op. Zelden slaap ik meer dan drie dagen op een rij in hetzelfde bed. Vanmorgen werd ik wakker in Parijs. Het bed in Genève en Dubai is nog warm. De volgende weken staan ondermeer Praag, Rome, Beijing, Frankfurt, Tunis, Orsières, Montenegro, Ajaccio, Stockholm, … en zelfs Brussel op de agenda. Ik klaag niet. Integendeel, wat ik nu meemaak is zo ontzettend leerrijk voor mezelf als persoon en inspirerend vanuit mijn job.

Maar dat reizen brengt ook een routine met zich mee. Een reishygiëne, zo je wil. Ik herinner me een interview met Celine Dion – die is nog vaker onderweg, weliswaar met een privé jet en een butler – waarin ze vertelde dat ze op hotel steevast voor dezelfde kamer koos. En dat ze blindelings wist wat ze van de roomservice moest bestellen : hier de spaghetti, daar de caesar salad. Home away from home krijgt een betekenis.

Ik heb me in de afgelopen maanden twee keer ellendig gevoeld. Wanneer je op een regenachtige dag in een grijze stad in een verkeerd hotel zit … dan slaat de eenzaamheid toe. Warschau in de regen. Of een met toeristen overladen, broeierig Barcelona in een kamer zonder airconditioning. Dan staan de tranen je nader dan het lachen. Maar ze compenseren voor al die keren dat je vriendelijk een upgrade krijgt, een nieuwe stad voor de allereerste keer ontdekt, een ongewone wijn proeft of in de zon zit terwijl de rest klaagt over de regen.

Die reishygiëne ziet er als volgt uit :

Ik word overal wakker met Radio 1 op weekdagen en Klara in het weekend. De iPad downloadt De Morgen, De Standaard, De Tijd en de New York Times.

Voor het slapengaan probeer ik via deredactie.be het journaal van 19.00 uur te bekijken.

’s Morgens Facebook Messenger update met mijn man. Even bellen op de middag. ’s Avonds, langs weerszijden, een uitgebreid relaas van de dag, inclusief het verslag van die etter in de meeting of de poetsvrouw die een griepje heeft.

Er is maar één echte thuis. Dat is waar Filip is. Maar ik creëer me wel een home away from home. Een bubble waar ik me thuis voel.

Het eigenlijke reizen is een zone zonder tijd en locatie. Mijn beste inzichten, strategieën en schrijfsels komen op die momenten. De cloud bestaat niet wanneer je hoog in de lucht in een vliegtuig zit. Daar zijn alleen échte wolken.

Als het enigszins kan, en ik heb er zin in : 100 sit ups per dag.

De agenda goed plannen. Maanden op voorhand het reizen afstemmen op de thuisagenda. Afspraken met vrienden plannen want “op den bots” lukt niet altijd.

Me-time reserveren.

Als ik land, de knop omdraaien. Geen uren verliezen met op temperatuur te komen. Ook niet op de thuisbestemming. Meteen schakelen naar the mood van de lokale bestemming

Een zitje vooraan in het vliegtuig. Window seat bij een onbekende bestemming; aisle seat bij bestemming Genève of Brussel. Bij voorkeur enkel handbagage.

Een Apple Music playlist “discover on the road”. Wordt wekelijks aangepast. Draadloze oortjes van Beats by Dr D.

Het slechte eten op het vliegtuig of in de lounge proberen te mijden. Veel teveel koolhydraten en suikers … Waarom bieden ze geen stuk fruit aan ? Maar die brol vermijden is vaak moeilijk ! Meer dan ook begrijp ik wat “comfort food” betekent.

Het lukt me te weinig om een stad echt te leren kennen. Luchthaven-hotel-congrescentrum-omroep … dat is niet de échte stad. Een uurtje stelen in Madrid om in het Thyssen Bornemisza museum naar Los Realistas de Madrid te gaan kijken. Of als bij toeval in Parijs in Le Musée des Arts Decoratifs in een Barbie-tentoonstelling terechtkomen.

Tot slot … Ik weet dat wanneer het nodig is, ik zo weer op een vliegtuig kan stappen om bij Filip, familie of vrienden te zijn.

Schermafbeelding 2016-03-13 om 22.17.58.png

PS. Ik heb niets over winkelen gezegd. Zwitserland is peperduur. Dus alles in het buitenland is goedkoper. En in het buitenland kom je vaak voor verleidingen te staan. Alcohol sleur ik al lang niet meer mee. Ik drink zoveel mogelijk water. Maar naast die 99 % brol ontdek je af en toe echt iets uniek. . Zoals de pochettes parfumées van Kerzon of die overheerlijke biscuits van Maison Georges Larnicol. Die heb ik vanmiddag gekocht. Samen met een nieuwe jeansbroek.