L’odeur est un mot, le parfum la littérature.

Unknown

Ik merk dat in mijn uitgebreide boekenlijst de hoogst gerankte iets met ruiken te maken hebben. Sinds ik “Het Parfum” van Patrick Süskind las, ruik ik aan alles. In diezelfde tijd moet ik ook Diane Ackerman’s “A natural history of the senses” gelezen hebben.

Een jaar geleden kreeg ik te horen dat ik allergisch (geworden) ben aan tal van geurmengsels die de basis vormen van zowat alle parfums. Sinds mijn studententijd droeg ik consequent, meer dan 20 jaar lang,  Hugo Boss. Stefan zaliger grapte soms “Ik wist dat je in huis was, want je geur ging nog in de lift”. Vandaag geen parfum meer en enkel neutrale Eucerin-producten in mijn badkamer. Maar geen nood, des te makkelijker kan ik op zoek naar de geur in alles en iedereen.

J’aime l’idée qu’à l’âge de vingt ans une femme ou un homme choisissent un parfum et puissent le retrouver à soixante ans, après avoir satisfait quelques infidélités.

De geur is één van onze minst bewuste zintuigen, maar net daarom wel een zintuig met een enorme (onbewuste) impact. Wanneer ik me vandaag beelden voor ogen haal van toen ik als 8 jarige twee maanden met mijn moeder in een hotel van de Christelijke Mutualiteiten in Brünnen, Zwitserland vertoefde, kan ik me meteen de geur voor ogen halen die ik rook vanuit het hotelkamertje voor het personeel, vlakbij de bossen. Vooral wanneer het vers geregend had. En dan die appelsap die het personeel gratis aangeboden kreeg …

Meer dan 40 jaar later vertoef ik nu in Genève, datzelfde Zwitserland, en loop ik andere winkels met andere mensen en andere gewoontes binnen. In de grootste boekhandel van de stad, Payot, duik ik in de Franse boeken en pik ik bijna bij toeval “Le journal d’un parfumeur” van Jean-Claude Ellena op. De omslag met het werk Roue de Couleurs van Robert Arthur Wilson uit 1919 trok mijn aandacht. Het was een dagboek en het ging over geur.

Unknown-1

Ik had nooit eerder van Ellena gehoord, maar na het lezen van het boek bleek hij geen onbekende. Mijn man zweert bij Tèrre d’Hermes en onze meest memorabele reisgeur is Eau Parfumée au Thé Vert voor Bulgari. We hebben goeie herinneringen aan de hotels in Milaan en Ravello die Thé Vert als huisgeur hebben. Beide zijn creaties van Ellena.

Tijdens het lezen van het boek moest ik permanent aan Dries denken. Om de één of andere reden associeer ik de woordenwolk “bloemen, geur, parfum, kaars, luxe, orchidee, golden, …” met hem. Ik moet hem dat boekje sturen, denk ik. Hij leest Frans. En ik voeg er een briefje bij.

J’aimerais transposer ces ‘couleurs sonores’ en ‘couleurs olfactives’. (Bij het beluisteren van Bill Evans.)

“Journal d’un parfumeur”, Jean-Claude Ellena, Le livre de Poche, Paris, 2012.