Dit voorjaar werd ik een paar dagen gevolgd door een filmstudent van het RITS. “Je spreekt voortdurend in metaforen”, zei hij. Ik moest het even laten bezinken maar hij had gelijk. Ik doe de hele dag bijna niks anders dan vergaderen en praten met mensen. Het komt er op neer inzichten te verwerven of te delen. En tussendoor neem je af en toe een beslissing. Ik probeer zo goed als mogelijk over te brengen wat er zich allemaal in m’n hoofd afspeelt en dan helpen metaforen. Ik geef zelden instructies maar probeer collega’s en medewerkers een bepaalde richting te doen uitgaan. En dan helpen “het bos versus de boom”, “over akkers vliegen met de helicopter en enkel landen daar waar nodig”, “dat iedereen schermgezicht een onbeschreven blad is waar met elk programma en elk artikel in de roddelpers iets op geschreven wordt”, … Dan gaat het eigenlijk over prioriteiten kiezen, over wat ik eigenlijk doe, of over de impact van met je smoel op televisie komen.

Unknown

Om diezelfde reden heb ik heel graag het boek “Information is beautiful” van David McCandless gelezen. Of beter : doorbladert. McCandless vertaalt informatie op een manier dat je ze anders bekijkt en beter vat. Zoals hieronder over doorsnee- en ander Twitteraars.

44ecabfa3e63851cf06d56fbba7e0d07

“Information is beautiful”, David McCandless, Collins, 2009.