Monocle. Tyler Brulé. Ze zijn  een begrip in het magazine-wereldtje. Ik heb het maandblad een paar keer gekocht, maar ik was niet overtuigd. Ik lig er niet van wakker. Het raakt me gewoon niet. Toch was het boek “The Monocle Guide to Better Living” zo’n mooie uitgave dat ik niet neen kon zeggen.

How to … cities, business, education, culture, style, health, home, service and travel. Het klinkt fantastisch maar in the end heeft het hier niets om het lijf. “The Monocle Guide to Better Living” wil hedendaagse trends tonen, maar niets van het boek blijft hangen. Lang geleden dat ik boeken amper twee sterren  gaf in een evaluatie bij Shelfari of Goodreads.

447270623_640

Dat brengt met bij Lust for Life. “Of het programma wel voldoende kijkers haalde”, vroegen de bazen van Hotel Hungaria me. “No worry”, had ik gezegd, “een goed programma leeft niet alleen van kijkcijfers maar van wat het met mensen doet”. En Lust for Life gaat bij een deel van het publiek wel over de tong.

Maar allicht heeft Titus De Voogdt nog het meest van al gelijk wanneer hij dit weekend in De Standaard zegt dat je niet alles moet benoemen.

“Het programma gaat op zoek naar stedelijke fenomenen die een eigen leven gaan leiden. Die Engelse termen hoeven voor mij niet. Ik ga al jaren vissen in de binnenstad. Nu heet dat street fishing. Design, trends, hypes, fashion : ik krijg er de kriebels van. Dit soort woorden wekt de indruk dat wij je eens gaan uitleggen wat cool is of niet. Maar probeer ze te vertalen en het lukt niet. Wat trends betreft in interieurs, maar ook in mode of muziek : de uniformiteit is weg. Bij de generatie van nu lijken alle oogkleppen afgevallen. Iedereen pikt eruit wat hij bij zijn eigen stijl vindt passen. Zelfs een trui met een teddybeer op : het maakt niet uit.”

images-1

Titus zou ooit nog les gevolgd hebben bij m’n lief. Kunstgeschiedenis. Hij was bij de les.

“The Monocle Guide to Better Living”, Gestalten, Berlin, 2013.

“Lust for live”, elke donderdagavond om 22.30 uur op één.