Ik heb nogal wat boeken over mindfulness gelezen en wat ik daaruit vooral onthoud – misschien het enige dat ik moet onthouden – is dat vooral het leven in het nu belangrijk is. Niet nadenken over je problemen van gisteren, of piekeren over wat je straks nog moet doen. Gewoon volop je bewustzijn openen voor het nu.

Tijdens “mijn grote vakantie” ga ik graag met de wagen op reis. Dat rijden – kilometer per kilometer mijn thuis, mijn werk, mijn bijna alles achterlaten -heeft een helend effect op me. Al is met de computer niks nooit ver weg.

Image

Mindful op reis, wat is dat dan, vroeg ik me af tijdens één van de lange ritten ? Alvast twee persoonlijke bedenkingen.

Ik reserveer per dag makkelijk een uurtje om alle mails (werk en privé) en wat administratie af te handelen. Ik stel vast dat ik daar tegenwoordig veel minder obsessief mee bezig ben. Met mijn eerste smartphone, een paar jaren geleden, checkte ik om de haverklap alles. Tegenwoordig zet ik 3G en roaming af. Als iets echt dringend is, word ik wel gebeld.

En dan zijn er de foto’s, de souvenirs voor later. “Een souvenir voor later” ,  daar zit weinig nu in. Je kunt de wereld op twee manieren bekijken. Met je eigen ogen, of door een lens. Op de Biennale in Venetië trof ik een man die zijn camera midden voor zich uithield. Systematisch trok hij een foto van letterlijk elk kunstwerk zonder er naar de kijken. Precies, zonder er naar te kijken … Die beleeft de Biennale niet in het nu, zelfs niet in de toekomst.

Mindful op reis. Het is een kunst.