Ouder worden, het houdt me bezig. Neen, niet omwille van mezelf. Ik ben (amper) 48 en in de fleur van mijn leven. Maar toch, ouder worden houdt me bezig. Om meer dan één reden. Als je 48 bent, verlies je wel eens iemand in je omgeving. En je hebt familie, ouders, vrienden, … die 70, 80+ zijn.

Van één van die vrienden (een koppel) kreeg ik ter visie “Amour” van Michael Haneke.

Amour de Haneke

Het greep me naar de keel. Ik reken en tel. Dat, als het meezit, ik nog dik 25 à 30 jaren te gaan heb. Dat wij, Filip en ik, nog zoveel jaren te gaan hebben. In goeie en kwade dagen. Maar dan zullen we van een pak mensen hebben afscheid genomen.

Genieten van wat komt vandaag. Genieten van mekaar. Dat is wat ik onthoud van deze film. Van deze mooie film, wilde ik zeggen. Maar soms, gezien de omstandigheden past dat niet. Net als ik “Het boek Job” van Roek Lips ook geen mooi boek kan vinden. Aangrijpend lijkt me een betere woordkeuze. Must see film, met een aangrijpende boodschap.

Soms is liefde, er voor mekaar een eind aan maken. Zo blijkt.