Een souvenir dat is kitsch waar een herinnering aan vastkleeft …

Ik zat laatst op een vergadering van het EBU TV Committee. De Finse director TV had een expert meegebracht. Een wat bijzondere kerel die een interessante lezing gaf hoe je de doelgroep 18-34 jaar kon bereiken met televisie. Maar voor de rest zweeg hij. Bij de rondvraag wauwelde hij nog iets over “Emotional Design” van Donald A. Norman. Ik durf ook wel eens te wauwelen, dus maakte ik een mentale aantekening en kocht ik het boek.

In veel van mijn presentaties geef ik voorbeelden van de verhalen die vastkleven aan voorwerpen. Ik vond meteen een bondgenoot.

In “The meaning of things” a book that should be required reading for designers, Mihaly Csikszentmihalyi and Eugene Rochberg-Halton study what makes things special. The authors went into homes and interviewed the residents, trying to understand their relationshiop to the things about them, to their material possesions. In particular, they asked each person to show things that were “special” to him or her and then, in the extensive interviews, explored what factors made them so. Special objets turned out to be those with special memories or associations, those that helped evoke a special feeling in their owners. Special items all evoked stories. Seldom was the focus upon the item itself : what mattered was the story, an occasion recalled.

Voorwerpen zijn meer dan voorwerpen. Voorwerpen zijn verhalen. Ik haat kitsch, maar ik kan me perfect inbeelden dat een replica van de Eiffel toren de herinnering oproept aan het moment waarop je als toerist in Parijs het monument bezocht.

We become attached to things if they have a significant personal association, if they bring to mind pleasant, comforting moments. Perhaps more significant, however, is our attachtment to places : favorite  corners of our homes, favorite locations, favorite reviews. Our attachment is really not to the thing, it is to the relationship, to the meaning and feelings the thing represents.

Dat zit zo mooi vervat in het Franse woord souvenir, dat zowel “een herinnering “als” het voorwerp souvenir” omvat. Net daarom hebben ook foto’s een sterke emotionele kracht. Foto’s vertellen verhalen.

The power of personal photography lies in its ability to transport the viewer back in time to some socially relevant event. Personal photographs are mementos, reminders, and social instruments, allowing memories to be shared across time, place and people.

Reizen is een populaire vorm van ontspanning maar in vergelijking van de rest van de tijd is het van korte duur. Daarom is reizen meer dan ontspanning. Reizen is een verhaal en dat verhaal, desnoods aan de hand van foto’s, opnieuw vertellen is net zo (ont)spannend.