De Feeling bestaat 20 jaar en dat is een goeie reden om het blad nog eens te kopen. Een vrouwenblad, schreef ik bijna, maar tweemaal per jaar komt er ook een mannennummer uit. Dit verjaardagsnummer is 400 pagina’s dik en daarmee komt hoofdredactrice Lena Kemps aardig in de buurt van Anna Wintour, de hoofdredatrice van Vogue die er een erezaak van maakt het septembernummer van Vogue zo dik mogelijk te maken. Ik weet niet waar ze dit jaar zal landen, maar in 2007 was dat op meer dan 800 bladzijden.

Anna Wintour was meteen de tweede reden waarom ik de Feeling kocht. Een DVD met de documentaire The September Issue zat er gratis bij. De documentaire is een interessante kijk achter de coulissen van de mode én een pscyhologisch portret. Wintour wordt vaak afgeschilderd als een bitch. Maar als je het mij vraagt, dat is ze niet. Ze is duidelijk iemand die weet waar  ze met het blad naartoe wil. En daarvoor wordt ze ook gerespecteerd. Door haar medewerkers, door haar lezers en door de modegoden. Anna bepaalt mee wat de de grote modehuizen wel of niet in hun shows opnemen. Ze gaat daarvoor persoonlijk langs bij de ontwerpers, of het nu Jean Paul Gauthier of Prada is. En die buigen, letterlijk en figuurlijk.

Maar ze is schuw, en daar schuilt ook haar zwakte als manager. Ze weet wat ze wil, maar ze kan niet communiceren. Een zwakte, vind ik dat, maar Wintour heeft er haar sterkte van gemaakt. The devil wears Prada, behalve wanneer ze met haar dochter is. Dan is de echte Anna te zien. Lacoste will do, in zo’n situaties.

PS. 20 jaar Feeling en dat wordt gevierd met een feestabonnement : 10 nummers voor 20 euro. Niet twijfelen.