Ik verveel me nooit. Ik lees en schrijf heel erg graag. En dat kan overal, op elk moment. Zelfs zonder boek bij de hand, overal liggen er zinnen. In een buitenlandse krant, in het opschrift van een vitrine, in weekbladen die jaren oud zijn, of op een menukaart, …. Ik ben een bijna-alles-lezer.

Ik scheur ook gretig. Dan rits ik twee pagina’s uit zo’n blad of dan steel ik een zin.

Lezen zet bij mij een sluis open. Het is een toevoer aan gedachten, ideeën, bedenkingen, vergelijkingen, openbaringen, humor, … en diets meer. Maar het zet ook wat in gang. Hoe meer ik er in stop, hoe meer er uit komt.

En dat is nu het dilemma. Ik lees en schrijf heel erg graag, maar de twee willen hand in hand gaan. Dat lezen zet me aan om te schrijven. Dan is dat een voortdurend pendelen tussen lezen, notities maken, gedachten opslaan in m’n iPhone of één of ander naar echt papier geurend notitieboekje.

Lezen en schrijven, het is een opwaartse spiraal.