Ik herinner me dat voor een jonge redacteur mijn adresboekje mijn voornaamste instrument was. Ik had dat geleerd van Gust : telefoonnummers en adressen verzamelen en – vooral – weten dat je die mensen rechtstreeks kon bellen. Het adresboekje van iemand anders kopiëren was “not done”. Je kon hooguit af en toe eens een nummer krijgen.

Mijn adresboekje van toen heb ik ingeruild voor een hele resem contacten. Die netwerken komen me van pas. Versta me niet verkeerd, niet om iets “gedaan te krijgen”, maar om sneller tot resultaat te komen. Als in zeven stappen iedereen met iedereen contact kan hebben, dan moet dat ook in minder kunnen.

Er zijn vele soorten netwerken en het is een punt ze te laten kruisen. Ik onderscheid er drie :

Het klassieke netwerk is formeel van aard. Iemand kent iemand en stelt die iemand voor aan iemand anders. Het fysieke contact is belangrijk. Je stapt op een receptie op een kennis af en die stelt je voor aan de persoon met wie hij in gesprek is.  Wanneer het klikt heb je een persoon toegevoegd aan je contacten. Zo’n klassiek netwerk is heel degelijk. Net omdat contacten niet zo makkelijk worden gelegd en het klikken niet de facto een feit is, is een dergelijk contact goud waard. Niet zelden leiden ze tot vriendschappen. Het klassieke netwerk is heel vaak gerelateerd aan je job.

Het persoonlijke netwerk vertrekt eerder vanuit de privé interessesfeer en is net daardoor veel informeler van aard. Sportverenigingen, hobbyclubs, ouderverenigingen, wijkcontacten, … zelfs serviceclubs behoren tot dit netwerk. Er is een even grote uitstroom aan contacten als instroom. Als je kinderen van school veranderen stap je in een nieuwe oudervereniging. Een nieuw huis betekent nieuwe buren.

Verkeerdelijk noemt men het virtuele netwerk vaak het sociale netwerk. Op internet is iedereen ei zo na bevriend met iedereen. Het aantal vriendjes op Facebook is niet meer bij te houden. Een vluchtig contact of de vriend van een vriend zijn volstaat om in andermans leven te gluren. Sommigen zijn alleen maar gluurders en geven niks van zichzeff bloot. Vrienden, followers, zelfde interessesfeer, … het levert je honderden contacten. Het virtuele netwerk is de supersnelweg naar je doel. Niet zelden crash je ergens onderweg.

Of ik dan vind dat het ene netwerk beter is dan het andere ? Helemaal niet. Ik vind ze alle drie belangrijk en ben zelf actief op alle drie. Van een glaasje port op het kerstconcert op het paleis, een interessant gesprek na een voordracht bij de Rotary, een boekentip van een vriend hier op het net of gewoon doorzakken op café met vrienden ze hebben me allemaal (figuurlijk) rijker gemaakt.

Er kan maar één iets fout gaan. Je beperken tot één van de netwerken hierboven. Mix !