Ik heb zopas beslist dat ik (véél) meer op café ga.

Eigenlijk heb ik daar geen tijd meer voor. Ik heb een goed gevulde agenda. Tussen 8 en 20 uur word ik een beetje geleefd. Na 20 uur heb ik een al bijna even drukke sociale agenda. Eens naar een opname gaan, bijpraten bij een etentje, netwerken met nieuwe mensen, … en thuis koken voor vrienden (lees : boodschappen doen en afwassen) of gaan eten bij vrienden. Een vrije-avond-zonder-agenda is dan ook iets, dat ik koester. Voor alle duidelijkheid : ik ben perfect gelukkig met een drukke agenda. Meer nog : ik drijf op veel te doen hebben.

Vandaag was weer zo’n dag. Veel te laat op het werk. Pas om 8 uur, terwijl ik liever tussen 7 en 7.30 uur toekom. Diverse programma’s besproken met de collega’s van VRT Entertainment. Tussendoor gepraat met een lief Brits meisje dat me een aantal formats aan  de hand wilde doen. Bijgepraat met een externe producent over onze fictie-ambities en beiden opgelucht de hand gedrukt. Met een andere producent bekeken hoe we die laatste stap voor die nieuwe quiz moeten zetten. Beiden geaarzeld en gezegd dat we volgende week twee uren forceren in onze agenda’s. Die andere collega’s drie kwartier moeten laten wachten om te beseffen dat ze net meer en intenser willen praten. De meeting voortijdig verlaten omdat ik op de VUB een gastcollege pitching moest geven. Met een fles champagne vertrokken en in de wagen nog wat telefoontjes gedaan. Een uur file van de VUB naar het centrum van Brussel. Thuis hadden we een wilde avond gepland met gibier & mouton. Maar beslist om onderweg te stoppen voor een borrel. Nu ik dit zo schrijf, het doet met denken aan de spot voor Jupiler.

Maar dat half uur op café met de nodige vakliteratuur (de krant en de gespecialiseerde BV-bladen) waren het perfecte half uur om het allemaal te kaderen.

Dus heb ik beslist om meer op café te gaan. Dat worden l’Archiduc voor de jazzy sfeer. De Roskam om bij te praten met Herta en Co, Woestijnvis en iedereen-die-in-de-verste-verte maar iets te maken heeft met de Vlaamse tv dus ook mijn ex-studenten van het Rits, de Monk omdat de rest er zit en Brusselse hotelbars her en dar om te beseffen hoe mondiaal Brussel is.

En wat die agenda betreft : op café heb ik er geen !