B1205 FOOD Kwint©saskia

Ik was deze week twee keer op restaurant. Twee keer keek ik er naar uit.

Dinsdag had ik een werkdiner. Ik moet vaak op restaurant en dan vind ik het wel leuk om af te wisselen. In het weekend ga ik vaak wandelen in Brussel. Square, het nieuwe congrescentrum op de Kunstberg, lag op één van de wandelroutes. Een geslaagde ingreep, want het verbindt op een organische manier de boven- en benedenstad. Een restaurant op die lokatie is een troef.  Prachtig zicht op mijn Basiliek van Koekelberg en de mogelijkheid om in de zomer een prachtige terras uit te baten. Naar verluidt was Arne Quinze betrokken bij de inrichting van Kwint, dus had ik het recht om tijdens die wandeling binnen te gluren. Ik werd vriendelijk uitgenodigd om binnen te komen en het bijzondere interieur van binnen te bekijken. Bij de ingang was een winkeltje met ondermer truffelspecialiteiten. Het vriendelijke, Franstalig personeel wist me te vertellen dat de eigenaars hun sporen als traiteur hadden verdiend.

En daar kneltl meteen het schoentje. Het hele menu staat vol met truffelspecialiteiten, zalm en kaviaar. Een typische traiteuraanpak. Goeie restaurateurs zijn vaak ook goeie traiteurs. Mijn vriend John bewijst dat. Maar goeie traiteurs worden zelden goeie restaurateurs. Ik at bij Kwint een omelet met zalm en raviaoli met truffelschilffers. Lekker, maar niet bijzonder. In de zaal zat 26 man, waarvan een groep van 18. Groepen zullen hier in de toekomst massaal boeken, maar als culinaire Brusselaar haak ik af. Ongevraagd kreeg ik om 22.45 uur de rekening aangeboden. Dat deed de das om. Ik zat midden in een interessant gesprek en wilde nog geen rekening. Neen, ik wilde nog een glas bestellen.

Gisteren zat ik privé in het nieuwe Brasserie Royal. Een buurttent, gezellig, volle zaal en zondermeer een gastvrij onthaal. Sommige contrasten zijn schril.