clinton.jpg

Ben de biografie van Hillary Clinton ‘A Woman in Charge’, van Carl Watergate Bernstein aan het lezen. Al van bij de eerste hoofdstukken in het boek is duidelijk dat de Monika Lewinsky-affaire geen alleenstaand feit was. Er waren tal van Monika’s en Hillary in charge ving het altijd strategisch op. Dan verscheen ze de dag nadien weer in het openbaar, hand in hand met Bill.

Zou het haar persoonlijk nog pijn hebben gedaan toen de Lewinsky-affaire publiekelijk bekend werd ? Ze zal boos geweest zijn, niet omdat Bill z’n broek had laten zakken maar omdat het weer een flinke deuk was in haar carrière en die van haar man. Bernstein heeft de titel van het boek goed gekozen. Ze is in charge. Ze is de master-puppeteer. Haar privé-leven werd helemaal in functie van het professioneel leven gemanaged. Alles stond in het teken van de job.

Ik ken nog van die koppels die alles managen, inclusief het hele huishouden en het beeld dat men van buitenuit heeft over dat gezin. Het hele privé-leven staat louter in het teken van het werk. En dat is niet gezond.

Hillary aast nu voor zichzelf op het hoogste ambt in de Verenigde Staten. Ik vraag me of dat niet uiteindelijk haar ultieme doel was. Ook toen ze voor de zoveelste keer de escapades van Bill toedekte. Er gaan nu geruchten dat ze lesbisch zou zijn. Misschien …. heel misschien, denk ik dan. Hoedanook,  zet het verhaal over op een ander koppel en je hebt een prachtige Hollywood-film.