boss.jpg

Ik ben net terug van een paar dagen Edinburgh. Een bijzonder aangename stad met tal van festivals. Alleen was ik er niet voor vertier & plezier maar voor het al even interessante  Mediaguardian Edinburgh International Television Festival. Britse omroepen gaan er in debat met producenten en vertellen honderduit over hun plannen. Sir David Attenborough en Rebecca Loos waren er ook.

Ik kreeg er elke morgen The Guardian (*) toegestopt. Meteen is duidelijk vanwaar De Morgen de look & feel mosterd heeft gehaald. Het leek wel of ik dezelfde krant las, maar dan in een andere taal. Opvallend toch hoe de ‘vernieuwde’ De Standaard bij het verschijnen van de nieuwe De Morgen meteen weer aanvoelde als een ouderwetse krant. Hoedanook, The Guardian meldde dat die andere krant The New York Times nu een eigen parfum recensent Chandler Burns in dienst neemt. Naast de book and film reviews serveren ze nu ook perfume reviews.

Zelf zweer ik al sinds jaar en dag bij deze van Hugo Boss. Ik moet niet hebben van die meisjes en jongens, dames en heren die om de haverklap van parfum veranderen. Een parfum maakt – als die goed aanvoelt – op termijn deel uit van jezelf. Het is als een geur op je eigen geur. Stefan zei me ooit dat hij wist dat ik op kantoor was omdat die Boss-geur nog in de lift hing. Dat vond ik een compliment.

(*) In de krant van dit weekend een interessant artikel over voormalig toppresentatrice Selina Scott die vertelt waarom ze momenteel zo’n afkeer heeft van televisie.