standaard.jpg

Ik heb 22 jaar geleden het ouderlijk huis verlaten. M’n moeder las en leest er nog steeds Het Nieuwsblad. Ze voelde zich lange tijd verplicht om ook Het Parochieblad (*) in huis te halen. Ik vind die krant inmiddels onleesbaar geworden, al ben ik vol lof over het formaat. Sindsdien lees ik ambtshalve alles, maar genieten privé De Morgen en De Standaard absoluut mijn voorkeur. Toch ben ik De Morgen meer trouw dan De Standaard. Laat ons zeggen dat ik mijn weg beter terugvind in De Morgen dan in De Standaard. Dus heb ik al sinds jaar en dag een abonnement op De Morgen.

Af en toe ligt naast De Morgen De Standaard. Die hebben goeie verkopers die je om de haverklap een gratis abonnement aanbieden. En dan liggen beide kranten hier broederlijk naast mekaar. Helaas voelt mijn lief dan per se de drang om De Morgen in vraag te stellen en me De Standaard aan te smeren. De optie blijft open om beide kranten te nemen. Maar dat is dan weer geen keuze, omdat we geen tijd hebben om beide kranten uitgebreid te lezen. Dus geef ik ridderlijk toe, zeg ik het abonnement bij onze vrienden van De Persgroep op en ga ik voor De Standaard. Maar mijn lief vergeet dan dat abonnement op De Standaard te betalen. Resultaat, nada ! Ik heb al twee dagen geen andere keuze dan de kranten op kantoor te jatten. Maar vandaag was ik niet op kantoor, geen gejat en ramp oh ramp … door de staking geen kranten in Brussel. De Standaard Online biedt me soelaas. Maar blijft de vraag of ik me nu opnieuw op De Morgen of De Standaard abonneer. Schat ?

(*) Zou het kunnen dat de krant met de grootste oplage geen online poot heeft ? Vrienden, werk voor de boeg !