Categorie Archieven: Uncategorized

2-Average-Speed-Check-sign

Ik reed vandaag op de beruchte M25 rond Londen en zag herhaaldelijk bovenstaand signaal. Gelukkig staat er tekst bij, want het bijhorende icoontje is van geen betekenis (meer). Ik ben 44, heb al wat modes in cameratoestellen zien passeren, maar het fototoestel van mijn grootvader was al gedateerd toen ik nog kind was. Wat moet een kind of puber zich voorstellen bij het icoontje ? Alles behalve een camera toch ?!

roos

Ik was de afgelopen twee weken vijf keer op restaurant en ik ben drie keer een bloemenverkoopster tegengekomen. Ik was verrast. Was in de waan dat dit soort job uit het stadsbeeld verdwenen was. Ik was één keer op stap met een man, één keer met een gemengd gezelschap en één keer met een vrouw. En drie keer voelde ik me schuldig, want ik was in de samenstelling ‘de man van’ of ‘de baas van’ of  ’de elegante heer’.

Schuldgevoel, daar draait dit soort business nu eenmaal op. Ben ik wel correct als ik die drie of vijf euro (onderhandelbaar) niet op tafel leg ? Ik moet kiezen tussen vijf euro kwijt zijn of door het leven te gaan als een gierigaard.. Bovendien creëer je met die paar euro heel veel goodwill bij die andere. ‘En weet je, hij kocht zelfs een bloemetje voor me !’.

Ik wist dat angsten goed verkopen. Dat sterretje in de voorruit van je wagen (niet groter dan een euro) kan je maar beter herstellen, want … want … Nu besef ik dat schuldgevoel ook een grote omzet creëert.

images-2

Goed idee bij Pietel. Laten we elk een boek samenvatten in 20 slides en dan delen met anderen.

Pas ik overigens al jaren  toe in mijn lessen Mediacontext en Televisiemanagement aan het Rits, Pietel. 12 leerlingen, ieder leest een boek, maakt een presentatie en appreciatie en deelt met de rest van de klas.

Ik was een paar dagen in Londen. In m’n eentje, om van 9 uur ’s morgens tot 8.30 uur ’s avonds les te volgen bij Robert McKee. Veel tijd bleef er niet over, behalve voor food en af en toe een walk.

Op een avond op zoek naar restaurant in de buurt van het hotel belandde ik in wat op het eerste zicht een klein Indisch restaurant was. Achter die kleine gevel bleek een ontzettend groot restaurant te huizen. Toevallig het bijhuis van mijn favoriet Indisch restaurant in Brussel La Porte des Indes.

In je eentje – vermits je niet in de ogen van wie tegenover je zit moet kijken – valt er veel te beleven. Vooral het tafeltje naast me boeide me. Twee koppels, witte hemden en lange lederen jassen en een soort Roby Lakatos-achtig type als gastheer.

’s Anderendaags zat ik in Covent Garden te genieten van een glas wijn en een groepje klassieke muzikanten die speelden op het terras. Na afloop stoof een van de muzikanten af op de man aan het tafeltje naast me. Die was me al opgevallen omdat hij er enerzijds zo jong uitzag maar toch zo geblokt was.

Toeval wil dat ook Roby Lakatos daar weer passeerde en toen ik ’s avonds in St. Pancreas Station op de trein zat te wachten kwam daar weer die geblokte kerel voorbij.

Londen, een miljoenstad en toch loop je steeds opnieuw dezelfde mensen tegen het lijf. Er zit stof in voor een Short Cuts of een Babel.

hilton.jpg

Paris Hilton verhuist binnenkort naar haar nieuwe mediterraanse villa, lees ik vandaag in Dag Allemaal. Ik kijk graag binnen in het huis van anderen. Binnenkijken bij beroemdheden vind ik zelfs te gek. Ik heb tal van stijlvol ingerichte woningen gezien, maar evenveel kneuterigheid. Soms snap ik niet dat celebs zoveel geld kunnen uitgeven aan zoiets lelijk. Hebben ze dan geen smaak ? Neem nu Paris Hilton. Al is ze soms plat in haar attitude, she knows how to dress. Wat bezielt haar dan om een in een Barbara Cartland-huisje te gaan wonen ?

thanks.jpg

Er is binnen de VRT enige opwinding over het kantelmoment. Eerst zouden we kantelen medio april. Dan werd het medio mei tot het defintief 31 mei zou worden. Straks dus. Een natte droom voor elke change consultant, zo’n bedrijfsreorganisatie. Tientallen boeken kun je erop naslaan.

Voor wie het hoort donderen in Keulen. De VRT staat voor de grootste reorganisatie sinds de uitvinding van radio en televisie. Iedereen van de bijna 3000 werknemers wordt ondergebracht in één van de vijf nieuwe ‘bollen’ : strategie, media, productie, pro(ductionele)partners en broadcast. Ik kom terecht in de bol media waar ik me (voortaan) kan bezighouden met de strategie, het aanbod, de programmering, de marketing en de communicatie van Eén.

Maar wat vreemd is,  is dat ik de mensen van productie achterlaat in hun bol. ‘t Zal even wennen zijn, want het zijn stuk voor stuk fantastische mensen om mee samen te werken.

I’ll miss you all, maar m’n deur blijft openstaan.

Er zijn een paar mannen uit Aalst bij me thuis aan het werk. Van niemand ken ik de voornaam. Ik  hoor immers nooit een naam vallen. Enkel hun koosnaampjes. Trockske doet het sanitair, den Dikken Doemper de electriciteit en den Gedetineerde vult de container. Geen idee wat zijn verleden is.

42-150.jpg

Alles voor Debby & Nancy

 file.jpg

Vanmorgen op de radio was er sprake van een accordeonfile. Accordeonfile ? Het woord staat niet in Van Dale. Op Taaltelefoon staat dit  :

Op zomerse zon- en feestdagen kan er wel eens vanuit het binnenland een accordeonfile ontstaan in de richting van de kust. In sommige delen van de file staan de auto’s bumper aan bumper, op andere plaatsen kunnen de automobilisten stilletjes voortrijden. De structuur van zo’n file is vergelijkbaar met de balg van een accordeon, waarvan sommige plooien tegen elkaar zijn geduwd en andere uitgerekt.

24 mei 2004

 kruidtuin4.jpg

Ik hou van Brussel.. Of beter, ik heb leren houden van Brussel. Toen ik hier twintig jaar geleden als student toekwam, baalde ik van deze stad. Nu doorgrond ik haar en stel ik vast dat ze in het post Demaret-tijdperk een stuk fraaier is geworden. Wat moderne architectuur betreft is het echter geen hoogvlieger, maar er gaat van de stad een ongelooflijke charme uit. En de metro is uniek. Het is één van de knapste musea die ik ken met een collectie die steeds groter wordt. Binnenkort gaat het vernieuwde station Sint-Katelijne weer open met tulpen van Renard Thierry.

De MIVB heeft overigens een prachtig site met een overzicht van alle stations en kunstenaars. In de stations kun je een overzichtelijke gids kopen of hier downloaden.