Ik was onlangs te gast in Oostende als panellid tijdens een middag georganiseerd door Vrijstaat O. Centraal in de debatten stond de identiteit van een stad. Te gast waren aangespoelde Oostendenaars als Martin Heylen en Guy Polspoel en weggespoelde Oostendenaars als Wendy Van Wanten en ikzelf. Het interview verplichtte me om te verwoorden waarom ik Oostende als een deel van mezelf beschouw. Oostende is een bijzondere stad voor me. Het staat symbool voor mijn coming of age. Vanuit het kleine Gistel was het de eerste grote stad die ik ontdekte. Ik verlegde er mijn grenzen. Op elk vlak. En toen die stad te klein werd, trok ik naar Brussel, die andere liefde van me, die me nu ook wat te klein wordt. Parijs of…