SM

Pieter zei me ooit : schrijf een stuk over sex en je blogstatistieken zullen de hoogte in schieten.  Hij heeft gelijk. Als ik overschouw welke stukken de meeste trafiek genereren dan zijn dat absoluut niet mijn beste schrijfsels. Wel de trefwoorden ‘barcelona stoel’, ‘lekker eten in brussel’ en sinds kort ’susan boyle’. De laatste op een bepaald ogenblik goed voor 1000 hits op een dag.

Ik ben benieuwd hoe ver ik het schop met SM. Ofwel : sadomasochisme, om het aantal clicks nog te verhogen.

Ik vond deze foto terug bij een aantal oude, digitale foto’s. De context waar, wanneer en waarom verzin je er zelf maar bij. De onderkant van de foto kan je een hint geven.

TED Belgium

TED gaat Belgisch.

Snel inschrijven.

37 ways diensteninnovatie

Marc Heleven van 7 ideas stuurde me vandaag deze presentatie. Cherrypick en je hebt meteen een handvol interessante ideeën.

mindmappen met guy

De mannen van IT hebben vandaag de nieuwe software van Mindjet geïnstalleerd. Dus moest ik vanavond even oefenen. Heb met Guy en zijn ‘Een new age of empires’ een goeie kandidaat gevonden.

susan boyle

Soms schreeuw ik het bijna van de daken. Het is gedaan met ‘geformateerde televisie’. We zijn zo professioneel met tv-maken bezig dat het bijna wetenschappelijk wordt. Neem een gelukkig gezin, neem de lieve mama weg zet een bitch in de plaats, schudt en je hebt 50′ televisie. Of nog, ruk diezelfde familie weg uit de stad, zet ze in de jungle, en zie weeral 50′ televisie.

Televisie moet echte mensen tonen, met echte verhalen en echte emoties. Uiteraard komt daar een pak professioneel inzicht bij kijken maar het is zoveel authentieker.

Met veel talentenjachten is het net zo. Vaak uitlachtelevisie. Maar Susan Boyle lacht ons nu recht in het gezicht uit. Toegeven, ik weet niet hoe sterk de hand van de producers in deze is, maar het neemt niet weg dat Susan ze allemaal – de andere kandidaten en de programmamakers – naar huis speelt.

how to make people like you

Wat er dan bijblijft na het lezen van al die boeken, vroeg iemand me laatst ?

Veel ! Eigenlijk onthou je van elk boek één of twee kerngedachten. Die gaan allemaal het hoofd in en komen daar vroeg of laat op een andere manier weer uit. Dan lijkt het alsof al die boeken in mijn onderbewuste met mekaar  in discussie gaan.

En wat onthou ik dan uit ‘How to make people like you in 90 seconds or less’ van Nicholas Boothman ?

Dat elk (eerst) contact bestaat uit drie fases : the meeting (fire energy), establishing rapport (be on the same wavelength) and communication.

En dat er drie types mensen bestaan, en dat je ze maar beter op hun manier benadert : visual, auditory en kinesthetic people.

pattie maes

De Morgen had afgelopen vrijdag in media.com een interview met Pattie Maes. Ik was één van de eerste Belgen met een Ping-email adres en dat had alles te maken met een reis naar Boston en het boek van Nicholas Negroponte. De Belgische Pattie Maes was toen één van zijn studenten en nu zelf prof aan het MIT. Vreemd dat ik ze toen nog allebei een mailtje stuurde. En ook naar Marc Andreessen.

Over haar nieuwste uitvinding The Sixth Sense vertelt ze alles zelf op Ted.

PS. Ted heeft nu ook een Belgische groep op LinkedIn.

mijn haar kleuren

Ik ben 44 jaar en behoorlijk grijs. Als ik ’s morgens in de spiegel kijk ontwaar ik een mix tussen grijs en donkerblond, maar dat grijs zal vast de overhand hebben.  Ik zie mezelf alleen maar in de spiegel. Ooit, een paar jaren geleden, deed ik er een kleurtje op. Het was een soort “filter” die de grijzen wat temperde. Op een keer moet de mengeling niet goed gebeurd zijn en kwam ik naar buiten met een Bob De Bouwer-kleur. Je kent dat wel, zo van die speelpoppen met een plastiek, egaal kleur. Sindsdien, nooit meer ! Als ik er nog eens een kleur opdoe, dan is het om het helemaal, glossy grijs te maken.

Het volgende boek, dat ik aanvang, is Een New Age of Empires van Guy Verhofstadt. Dat hij alweer een nieuwe bril had, had ik op televisie al gemerkt. Maar nu, op de omslag van het boek, vielen me die blonde lokken op. Verhofstadt moet je weten, werd gisteren 56 jaar ….

Neen toch, dat die blonde haren, zijn natuurlijke kleur is !

sarah & verhofstadt

Sarah is een vriendin. Al lang. Eigenlijk kende ik Stefan, haar man, al veel langer omdat we ooit samen werkten. Ik herinner me de eerste ontmoeting met haar nog levendig. Meer dan tien jaar geleden. Of was het vijfttien ? Het was op een zondagmorgen in Tongeren tijdens de antiekmarkt. We hadden afgesproken met de redactie-van-Jan en zouden daarna samen bij Murielle eten. Maar eerst shoppen op de antiekmarkt. Ik schafte me  vijftien borden-met-gouden-rand aan voor 300 BEF (een geweldige koop, ik gebruik ze nog steeds) maar Sarah en Stefan waren veel te laat. Het moet een woelige nacht geweest zijn. Maar het was hen gegund. Sarah straalde.  Murielle kreeg het op haar heupen. Ze kookt overheerlijk en zag haar voortreffelijk Jamie Oliver-zondagmiddagbrunch verwateren.

Intussen zijn we vele jaren later. Sarah & Stefan zijn getrouwd. Er kwam een huis, een verhuis en twee schattige kinderen.  We zien mekaar wat minder. Mijn drukke agenda, verbouwingen, kinderen, … maar de band blijft. En sommige beelden zijn voor eeuwig in mijn geheugen geprint. Zoals die keer toen Nathalie van  Nathalie & Kaat van Jes ONDER een zondagse tafel lag …

De paar keren dat ik Sarah het afgelopen jaar zag, was er ook een beetje Guy. Ze was bezig met die documentaire, maar bleef op de vlakte. Guy een beetje dit en Guy een beetje dat maar ook Guy geen groot nieuws.

Ik heb met meer dan gewone aandacht naar haar documentaire gekeken, afgelopen maandag in Puur Persoonlijk op Canvas. “Een mooi portret”, stuurde ik haar na afloop per sms. Gemeend. Ik was niet verrast door de politiek – die wereld had ik inmiddels leren kennen via Lorin, Johan, Bettina, Dirk, … en tal van anderen – geleerd dat het in de politiek nog moeilijker is om te landen ! – maar vond dit een oprecht en integer portret van Verhofstadt. Vandaag las ik ook het boek. En daarin leerde ik niet alleen Guy maar ook Sarah beter kennen.

Overigens, doet me eraan herinneren dat het aan ons is om die bende-van-Jan uit te nodigen.

the laws of simplicity

The laws of simplicity van John Maeda is een dun boekje met een paar fijne inzichten over eenvoud en ingewikkeldheid. Klinkt beter in het Engels, simplicity versus complexity. Ik beperk me even tot het opsommen van de tien wetten. Meer over de man, het project en zijn doel lees of zie je ‘achter de blauwe knop’.

1. REDUCE :  The simplest way to achieve simplicity is through thoughtful reduction.

SHE = shrink, hide and embody

2. ORGANIZE : Organization makes a system of many appear fewer.

SLIP = sort, label, integrate, prioritize.

3. TIME : Savings in time feel like simplicity.

4. LEARN : Knowledge makes everything simpler.

BRAIN = Basics are the beginning. Repeat yourself often. Avoid creating desperation. Inspire with examples. Never forget to repeat yourself.

5. DIFFERENCES : Simplicity and complexity need each other.

6. CONTEXT : What lies in the periphery of simplicity is definitely not peripheral.

7. EMOTIONS : More emotions are better than less.

8. TRUST : In simplicity we trust.

9. FAILURE : Some things can never be made simple.

10. THE ONE : Simplicity is about subtracting the obvious, and adding the meaningful.