In de Bozar-shop een schitterend mannenblad ontdekt. Fantastic Man, the gentleman’s style journal. Tegelijk wel en niet glossy en fashionable.
Internationale allure, van Nederlandse makelij.
Ik heb het boek The wisdom of Crowds van Surowiecki niet gelezen. Het blijkt het standaardwerk over crowdsourcing te zijn, het outsourcen van iets aan de crowd.
We are smarter than me van Barry Libert & Jon Spector heeft dezelfde kerngedachte, maar wil die vooral verder uitdiepen aan de hand van talrijke voorbeelden. Het begon als een Web 2.0 project waarbij de online community werd gevraagd naar eigen voorbeelden. Bedoeling was dat diezelfde community het boek ook zelf zou schrijven, maar het draaide anders uit. Libert & Spector moesten de klus zelf klaren.
It appears that they are smarter than them !
Eén heeft de ambitie om in 2014 – honderd jaar na datum – De Grote Oorlog te herdenken met een beklijvende zondagavond fictiereeks. Ik heb daar lang over nagedacht, want het kan toch de bedoeling niet zijn om zomaar een reeks te maken. Vlaamse fictieproducenten weten hoe ze een goed verhaal kunnen vertellen en verfilmen voor een breed publiek. Dat moet ik hen niet leren, maar ik kan wel proberen om met Eén de lat hoger te leggen.
Ik heb de oorlog niet meegemaakt en dat geldt voor het gros van Belgische bevolking. Wie jonger dan 65 is kan zich niet of nauwelijks een beeld scheppen van wat het is om te strijden voor het vaderland. Ik weet dat er gevochten wordt in Irak, de Gaza-strook en meer dan een handvol andere plaatsen in de wereld. Maar wat dat betekent … ik kan het me alleen maar inbeelden.
Ik ben zwaar onder de indruk van de foto’s die Nina Berman maakte voor haar boek Purple Hearts. Vooral deze foto greep me naar de keel. Het is de trouwfoto van soldaat Ziegler. Hij zat vast in een brandende truck in Baghdad, nadat hij werd aangereden door een zelfmoord bomwagen. Ik kan me daarmee nog altijd niet inbeelden wat het is, maar ik voel wel het leed die zo’n oorlog veroorzaakt.
Words unspoken are rendered on war’s faces, zegt de kop van de New Yorkt Times. Wat niet gezegd kan worden, lees je af van het gezicht van een soldaat.
We kennen oorlog beter van oorlog-spelen dan van oorlog-voeren. En helaas maakt spel oorlog zo irrelevant, zo onbestaande. Kinderen beleven plezier aan spel.
Ik was ook redelijk van mijn melk van films als Jarhead en The Thin Red Line. In deze laatste film staat de schoonlheid van de natuur in schril contrast met de gruwel van de oorlog. En met Jarhead besef je dat de oorlog maalt in je kop. Zolang tot je er gek van wordt.
Ik hoop dat een fictiereeks erin slaagt om jongeren – en bij uitbreiding al wie jonger is dan 65 – een emotioneel inzicht te geven in oorlog.
Oorlog is géén spel.
Een prachtig voorbeeld van een half vol of half leeg-visie.
Jill Bolte Taylor bestudeert als wetenschapper het brein. Op een dag doet zich ’de kans van haar leven’ voor. Ze krijgt een beroerte. En terwijl ze als mens die beroerte probeert te overleven, kijkt ze tegelijk toe als wetenschapper.
Edward de Bono telt zes hoeden, Rich Gold vier en Tom Kelley spreekt van the ten faces of innovation. Elk geven ze een ander inzicht in creativiteit en innovatie.
Van alles wat ik gelezen heb heeft Kelley het breedste perspectief vanuit het standpunt van de ondernemer. Vanzelfsprekend, want als partner binnen IDEO is net dat wat hen drijft.
Ik heb Tom Kelley helaas moeten missen op het Creativity World Forum dit jaar. Het boek was een alternatief.
In een notedop : Kelly onderscheidt tien types. Een goed bedrijf heeft ze allemaal in huis.
THE LEARNING PERSONAS
1. the anthropologist, who brings new learning and insights into the organization
2. the experimenter, who prototypes new ideas continuously, learning by a process of enlightened trial and error
3. the cross-pollinator, who explores other industries and cultures and then translates those findings and revelations to fit the unique needs of your enterprise
THE ORGANIZING PERSONAS
4. the hurdler knows the path to innovation is stewn with obstacles and develops a knack for overcoming or outsmarting those roadblocks
5. the collaborator helps bring eclectic groups together, and often leads from the middle of the pack to create new combinations and multidisciplinary solutions
6. the director not only gathers together a talented cast and crew but also helps to spark their creative talents
THE BUILDING PERSONAS
7. the experience architect designs compelling experiences that go beyond mere functionality to connect at a deeper level with customers’ latent or expressed needs
8. the set designer creates a stage on which innovation team members can do their best work, transforming physical environments into powerful tools to influence behavior and attitude.
9. the caregiver builds on the metaphor of a health care professional to deliver customer care in a manner that goes beyond mere service
10. the storyteller builds both internal morale and external awareness through compelling narratives that communicate a fundamental value or reinforce a specific cultural trait
En wie ben ik ? Director, storyteller en anthropologist, all in one.
Net Chavela Vargas ontdekt. Ik moet ze al eerder gehoord hebben, zeker via de films van Pedro Almodovar, maar nu pas ben ik me bewust van wie ze is.
Wat een stem en wat een leven !
Chavela Vargas is a Mexican singer of rancheras, which are traditionally sung by men about their desire for women. She dressed as a man, smoked cigars, drank heavily, carried a gun and was known for her characteristic red poncho. In a Colombian television interview in 2000, she declared that she was lesbian.
Vargas was born Isabel Vargas Lizano in Costa Rica on April 17, 1919. At only 14, she left the country because of its lack of opportunities for starting a musical career, seeking refuge in a more sophisticated Mexico. For many years she sang on the streets but in her thirties she became a professional singer.
Her first album was released in 1961 and, since then, she has recorded over eighty albums. She was partly retired in the late 1970s but came back in her full glory in 1991, thanks mostly to Pedro Almodovar, the notorious spanish film maker who rediscovered her and included her music in some of his films. She made her debut at Carnegie Hall in 2003 at the age of 83.
Vargas recently appeared in the 2002 Julie Taymor film Frida, singing “La Llorona”. Her classic “Paloma Negra” was also included in the soundtrack of the film. Vargas herself, as a young woman, allegedly had an affair with Frida Kahlo.
Minstens een halve dag per week wil ik kluizenaar zijn. Me onderdompelen in een andere wereld en alleen maar opgaan in muziek, boeken, blogs, websites, … Lezen en schrijven. En dan spint het in m’n hoofd. Nieuwe verhalen, nieuwe inzichten, nieuwe plannen. En nadien, dan ben ik er weer helemaal voor god & klein pierke.
 | laurensvdw op authentic leadership |
 | Bettina op filip kookt |
 | Pieter op filip kookt |
 | geert op filip kookt |
 | detender op coffee with groucho |
