manliness

 

Wim had me vorige week uitgenodigd voor de lezing van Harvey C. Mansfield in De Buren te Brussel. Interviews met Mansfield kon je dit weekend ook lezen in De Standaard en De Morgen. Ik was niet onder de indruk van z’n gedachtengoed; integendeel, ik vond hem erg conservatief. Mansfield (een kranige 75jarige) pleit voor het opwaarderen van de mannelijke deugden en voor mannelijkheid in het algemeen. Volgens hem is het nodig om een (positief) antwoord te formuleren tegen het feminisme. Ik moet niks hebben van feminisme, laat staan van ‘manliness’. (Mannelijkheid is geen volwaardige vertaling van manliness).

Toch ben ik door de voordracht erg gaan nadenken. Er is vandaag veel te doen rond diversiteit. En vooral rond het feit dat we alles wat binnen de volwassen normen (consenting adults) valt, moeten aanvaarden. Ik ben het daar mee eens, maar dat leidt ergens ook tot vervlakking. Er is binnen het intellectuele milieu weinig verschil tussen man-vrouw, jong-oud, homo-hetero, …. Dat leidt tot uniformiteit. Elk gedachtengoed mag, unisex gaat boven mannelijk-vrouwelijk, …. Ik volg Mansfield wel als hij pleit voor mannelijkheid. Costume-cravate. Net zo goed als moeten we vrouwelijkheid verheerlijken. Deux-pièce. Maar mag het aub nog wat gekleurd blijven.

Ik hou van een mannelijke man, een vrouwelijke vrouw, een mature senior, een jonge jongeling, … Dat alles samen maakt de wereld mooi bont.

de showbouwers

TV-decors in Vlaanderen : een bijkomstigheid waar men pas ter elfder ure aan denkt of een kunst op zich ? Knack-Focus stelt de vraag vandaag aan de VRT-showbouwers Yves Podevyn en Ludovic Beun. Beiden zijn ze verantwoordelijk voor de recente restyling van de nieuwsdecors en -look. Wat mij betreft is hun operatie meer dan geslaagd.

Een bijzonder inspirerende site is idents.tv

klantenrelaties

Fons Van Dyck was in de vooravond te gast bij de VRT. Voor de bollen Strategie & Media gaf hij een lezing n.a.v. het verschijnen van zijn boek Het Merk Mens. Na afloop kregen we allen een exemplaar mee naar huis. In mijn boek schreef Fons “Voor het merk Jean Philip. Veel leesplezier. Fons“. Dat was even slikken. Ik ben dan wel gewoon om schermmedewerkers te leren omgaan met het publieke beeld of de perceptie over zichzelf, maar mezelf als merk zien was nieuw. “Je blog komt voor in onze lijsten“, voegde hij er nog aan toe.

Zijn uiteenzetting was boeiend. Vooral zijn negen drijfveren bieden een nieuwe invalshoek. Naderhand startte een boeiende discussie over hoe we als netmanagers konden omgaan met de kritiek van onze mediagebruikers. Chantal Pattyn merkte op dat de nieuwe Klara-website (nog niet online) van plan is het publieksforum te laten vallen en dat ze dat maar beter kon herzien. Met z’n allen waren we het er ook over eens dat we de kritiek op De redactie niet in de wind konden slaan.

Dat overtuigde me dat ik eerder die dag terecht boos was geworden. Een kijker had rechtstreeks met een productiehuis contact opgenomen over een programma. Met de beleefde vraag of artiest x niet kon worden uitgenodigd naar programma y. Daarop ontstond een mailwisseling tussen de redacteur in kwestie en de kijker. Of hij dat wilde betalen ? Ik bespaar je de details maar ik was razend. Hoe kan men zo onbeschoft omgaan met een kijker ? Toevalllig belandde de mail bij mij en mag ik de potten lijmen. Behoorlijk onfatsoenlijk gedrag.

Klanten, kijkers, luisteraars, mediagebruikers, … je kan ze maar beter respecteren.

tony mary

Het feit dat Verhofstadt optimisme als een morele plicht beschouwt, blijft me vasthouden. Hoe meer ik er over nadenk, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat om succesvol te zijn, je ook optimist moet zijn. Optimisme = succes.

Toevallig kwam ik deze uitspraak van Tony Mary tegen.

Ik ben altijd gewoon gelukkig,  ik ben gewoon een gelukkig mens. Ik kijk positief tegen het leven aan. Ik geniet van de grote en kleine ‘goede’ momenten, er zijn bijna geen andere, en ik tracht iets te leren van de slechte momenten die er soms zijn. Ik kan me echt niet herinneren wanneer ik langer dan 15 minuten ongelukkig geweest ben. Gelukkig maar.

Tony Mary, De Tijd, december 2005

weekend knack

De winkel zal hier een paar dagen gesloten zijn. Weekend Knack heeft me gevraagd deze week bij hen te bloggen. En of ik naar hen wilde doorverwijzen.

orde & chaos

 

In zijn wekelijkse column in De Standaard houdt Lorin Parys, voorzitter van Flanders DC, een pleidooi om het aantal managers te beperken. Volgens Parys staan minder managers voor meer innovatie. Dat er teveel managers rondlopen wil ik niet tegenspreken. Zoals hij zelf al aangeeft, what’s in a name als een sanitair verantwoordelijk een facilities manager geworden is.

Maar innovatie heeft niks te maken met volume, maar alles met kwaliteit. Een paar innoverende managers volstaan om een heel bedrijf – ongeacht het aantal collega-managers – op z’n kop te zetten. Het leitmotiv van zo’n manager – met dank aan Christ’l De Jonghe – moet zijn, orde in de chaos en chaos in de orde. De beste managers slagen er in om een boîte recht te houden en het tegelijk een andere koers te laten varen.

Ik hou wel van dat leidmotiv. Ervoor zorgen dat er elke avond televisie is, zes uur nieuwe televisie per dag 365/7, binnen de budgetten en op tijd. Televisie waar u en ik tevreden over is. Maar anderzijds ook diegenen die ingedommeld zijn weer wakker schudden. En af en toe buiten de lijntjes kleuren. Weer een beetje chaos in die orde brengen.

relax

Iedereen loopt er zo relax en vrolijk bij.

Houden zo !

bed and breakfast

Veel mensen spreken me aan op het feit dat we – nu al bijna vijf jaar -  onze bed and breakfast hebben. Blijkbaar denken velen eraan om er ook mee te beginnen.

Wij zijn er mee gestart omdat we één verdieping in het huis niet konden benutten. Van de drie opties verhuren als studio / inrichten als studentenkot / starten met een b&b hebben we de laatste optie gelicht. Hoewel er ruimte was voor twee kamers, hebben we de verdieping ingericht als één luxueuse suite, met afzonderlijke slaapkamer, woonplaats en badkamer. Er is gratis wifi en een televisie met stapels DVD’s.

Een paar antwoorden op veel gestelde vragen ….

- Heel veel werk komt er (in ons geval met één kamer) niet bij kijken. Voor wie gaat werken vergt het wel een goeie planning. Ik zorg ervoor dat tegen zeven uur het onbijt klaar staat. De gasten kunnen vrij ontbijten op het uur dat ze willen. Alles is voorzien. Met mijn huisgenoot spreek ik af wie voor de ontvangst zorgt en wie uitzwaait. Vermits we beiden drukke agenda’s hebben, zetten we soms een vriendin in.

- Een goeie website is belangrijk. En een verhaal. Wie kiest voor een b&b kiest voor persoonlijkheid. Het huis, de inrichting van de kamers, jijzelf, je kookkunst … kunnen daartoe bijdragen.

- Een opleiding is niet verplicht. De wetgeving verschilt overigens in Brussel, Vlaanderen en Wallonië. Meestal heb je voor minder dan vier kamers geen vergunningen nodig. Ik heb een opleiding zelfstandige in bijgeroep gevolgd om een beter inzicht te hebben in boekhouding, fiscus, … en dergelijke meer. Wie een beperkte omzet draait hoeft overigens geen zelfstandige te zijn.

- De gasten vinden vlotjes de weg naar ons huis. Dat zijn net zo goed toeristen als zakenmensen of studenten.  De meeste klanten komen uit België of Nederland. Die laatsten zijn overigens heel toffe bezoekers. Parisiens bekijken het geheel met veel dédain; Amerikanen zijn druk. Gemiddelde duurtijd van het verblijf is 2 à 3 dagen. Al zijn er uitschieters van 10 dagen en meer. Langere verblijven doen we niet. Dat vermijdt dat je lange tijd met vervelende gasten in huis zit, al moet ik toegeven dat het ons nooit is tegengevallen.

- Gasten kunnen – indien ze op voorhand verwittigen – aanschuiven aan tafel. Dat gebeurt bij ons niet zo vaak omdat Brussel tal van restaurants heeft. Op den buiten zal dat wellicht anders zijn.

Succes !           

PS. We willen onze website graag vernieuwen. Prijsoffertes zijn welkom.

leadership 50 !

 

Sinds ik begin november Tom Peters aan het werk zag voor Flanders District of Creativity, heb ik zijn vier essentials design, talent, trends en leadership gelezen. De Standaard bood ze voor een prikje aan via de boekhandel.

Peters zegt van zichzelf dat hij tirades houdt. Vandaar de bijwijlen sloganeske taal en powerpoints vol met oneliners. Maar ze blijven hangen. Neem nu zijn visie over leiderschap …

Premisse : grenzen van een leider.

1. Leiders scheppen nieuwe kansen.

2. Leiders zeggen ‘ik weet het niet’.

3. Leiders leveren zelden de beste prestaties.

4. Leiders ontwikkelen talenten van anderen (Type I leiderschap).

5. Leiders zijn zieners (Type II leiderschap)

6. Leiders zijn ‘winsttechneuten’ (Type III leiderschap).

7. Leiders begrijpen dat het er allemaal maar vanaf hangt.

Profiel : de leiderschapsdans.

8. Leiders voelen zich als een vis in het water bij paradoxen.

9. Leiders zijn gek op warboel.

10. Leiders doén iets !

11. Leiders doen het nog een keer.

12. Leiders weten wanneer ze moeten afwachten.

13. Leiders zijn boos.

14. Leiders zijn optimisten.

15. Leiders schotelen een Groots Ontwerp voor.

16. Leiders letten op logistieke details.

17. Leiders kiezen voor ‘Actie-Fractie’.

Provocatie : als het niet kapot is, maak het dan kapot.

18. Leiders houden rebellen in ere.

19. Leiders houden zich op met freaks.

20. Leiders stimuleren (rare) demo’s.

21. Leiders maken fouten.

22. Leiders maken grote fouten.

23. Leiders creëren een cultuur zonder beschuldigende vingers.

24. Leiders halen barrières omlaag.

25. Leiders vergeten.

Mensen : een relatie met talent.

26. Leiders zijn talentenjagers.

27. Leiders koesteren andere leiders.

28. Leiders kweken vertrouwen.

29. Leiders zijn experts in relaties.

30. Leiders zijn netwerkmaniakken.

31. Leiders maken contact.

Beroep : de ‘baan’ van het leidinggeven.

32. Leiders pushen hun organisatie.

33. Leiders creëren nieuwe markten.

34. Leiders zijn gek op nieuwe technologie.

35. Leiders zijn verkopers bij uitstek.

36. Leiders houden van politieke spelletjes.

37. Leiders zijn hun organisatie de baas.

38. Leiders leren snel.

39. Leiders zijn fantastische toneelspelers.

40. Leiders zijn fantastische verhalenvertellers.

Passie : het innerlijke spel.

41. Leiders genieten van leidinggeven.

42. Leiders hebben zelfkennis.

43. Leiders aanvaarden verantwoordelijkheid.

44. Leiders zijn gefocust.

45. Leiders maken een pas op de plaats.

46. Leiders zijn het merk.

47. Leiders geven uiting aan hun hartstocht.

Postscriptum : op naar een nalatenschap.

48. Leiders weten wanneer ze moeten vertrekken.

49. Leiders doen dingen die ertoe doen.

50. Leiders ….

hotel de dream, edmund white

Edmund White, David Leavitt en E.M. Foster hebben een ongelofelijk indruk gelaten op mij als jonge homo.  A boys own story en Lost languages of  cranes  sloegen me zowaar verstomd. Sindsdien ben ik ze (althans de levenden onder hen) blijven volgen.

White heeft een nieuw boek uit. Hotel de Dream is het semi-fictieve verhaal van de Amerikaanse auteur Stephen Crane die -net voor hij van tuberculose sterft – een semi echt gebeurd verhaal schrijft over prostitutie bij jongens in New York aan het eind van de 19de eeuw.

Ben vooral blij dat ik tijdens de vakantie nog eens tijd had om échte literatuur te lezen.