de vlieg doodplassen

Vanmiddag een lunch gehad met een producent. Eén van de thema’s die aan bod kwam was het verschil tussen mannen en vrouwen. U kent dat verhaal van Venus en Mars al lang, maar dit was een heel concrete discussie over hoe anders mannen het huishouden aanpakken dan vrouwen.

De lunch werd onderbroken voor een plaspauze. Diep in gedachten verzonken trof ik de pisbak. Vrouwen zullen dit wellicht niet begrijpen, maar in het toilet kreeg ik af te rekenen met “de vlieg”. Zo’n vlieg in de bak die je verplicht je focus scherp te houden. Ik weet al langer dan vandaag dat de vlieg is ingebakken in de keramiek, maar keer op keer laat ik me toch verleiden om die vlieg dood te mikken.

Ik weet het, Venus hoort in dit gebied niet in de buurt van Mars te komen, maar ik nodig vrouwen uit om in een onbewaakt moment toch eens Mars te bezoeken. Dan zul je snappen waarover ik het hier heb.

‘k ben zesde

 

Ik kon er de afgelopen twee weken niet naast kijken. Het zijn examens. Er werd duchtig overlegd tussen de papa's en de mama's wie als eerste thuis zou zijn. Oh wee, wie niet op tijd vertrok. Bij ons op kantoor was men creatief. Even heen en terug rijden, een half dagje vakantie nemen, de kinderen mee op kantoor, …. Maar vooral heel veel sms-verkeer en onder de mama's – met een stukje chocolade bij de koffie – tips voor gezonde voeding. Deze week moet iedereen nog voor opvang zorgen. Want hoewel de boeken pas officieel eind deze maand dicht mogen, hangen veel scholen de stofjas nu al aan de haak.

En dan zijn er ook de vrienden die het in hun hoofd halen om nog een MBA te beginnen en in allerijl een thesis moeten schrijven. Of ik vlug nog even een enquête wil invullen over congresbezoek ?

Maar nu blijkt dat ook ik een rapport krijg. Gerre's Hideout wees me erop. Zijn schrijfsel is de vierde snelst groeiende blog; die van mij de zesde. Er rijzen meer vragen dan antwoorden (toch niet de snelst groeiende wereldwijd ? in vlaanderen ? of enkel in Brussel ?). Maar mijn ego is gestreeld. Hoeveel geld zou ik mogen vragen voor een advertentie op m'n blog …. ?

kleur bekennen

 

Geen haar op m'n hoofd die eraan denkt om in de politiek te gaan. Toch niet zolang ik met media bezig ben. Dat heb ik geleerd van barones Mia Doornaert.

Na mijn opleiding als tolk, heb ik nog een avondcursus journalistiek gevolgd. Barones Mia – toen nog gewoon Mia – gaf er ook les. Ik zal het nooit vergeten. Het beeld van toen ze binnenkwam staat in mijn geheugen gegrift. Zwart lederen broek, witte blouse (zoals dat toen in de mode was) en een pakje sigaretten Silk Cut. Ze genoot van die sigaret toen ze het leslokaal binnenkwam. En met haar blik at ze heel het publiek op. Een indrukwekkende madame.

Toen in één van de volgende lessen een student met een petitie kwam aanrukken, weigerde ze categoriek. Neen, het betaamt een journalist niet om te tekenen. Je moet onpartijdig blijven. Sinds heb ik nooit nog een protestbrief getekend. Zo sterk was haar indruk op me.

Om dezelfde reden zou ik ook niet in de politiek willen gedaan. Ik wil me onafhankelijk kunnen opstellen. Ik heb het daarom ook afgeraden aan een vriendin. Ze komt op bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Dat gaat niet ongemerkt voorbij. Maar ze weet wat ze wil en dan is ze niet van haar stuk te brengen. Wedden dat ze straks burgemeester wordt.

bril

Morgenmiddag zit ik in de jury van het tweede meesterjaar producer & regie op het Rits. Ik gaf ze een jaar eerder les en ik hou er aan om hun eindejaarswerken te bekijken. De meesten kom ik later overigens weer tegen in de gangen van de VRT. Eerlijk gezegd ben ik dan altijd een beetje fier dat ik ze in de klas had. Ik beschouw ze daar in de Reyerslaan dan een beetje als 'van mij'.

Maar morgen wordt het een gênante bedoening voor me. Blijkt dat één van de studenten een talkshow maakte met Lieven Van Gils als gast. Ter voorbereiding van de show is men beginnen grasduinen in het archief van Televox. Televox – neen, niet Belgavox – maakte televisieprogramma's voor de tiende Belgische provincie, de militairen in Duitsland. Velen zijn er hun televisiecarrière begonnen.

Ik droeg toen een joekel van een bril. Maar nooit gedacht dat die me zou achtervolgen in m'n loopbaan. Nog minder dat ik er naar zou moeten kijken tijdens een jury.

De studenten van het eerste meesterjaar hadden me al gebrieft.

Mijnheer, heeft u ooit televisie gemaakt voor het leger.

- Ja, waarom vraag je dat ?

Wel, we hebben u zien hangen aan een legerhelicopter. U werd op het strand neergelaten en liep toen naar een mooie dame en omarmde haar. En u droeg een héél grote bril.

Om te vermijden dat ik morgen schaamrood wordt, krijgt u hier alvast mij met de grote bril te zien.

sisomo, the future on screen, kevin roberts

 

I am a true believer of storystelling. Yes, I like reading books but storytelling is not only about reading or writing books. I wrote about Rolf Jensen and his dream society several times in these columns. For people living in comfort, it makes a difference buying a product or a story. What is so particular about your IPod ? And I have to admit, I like telling stories to people because it exalts them.

Kevin Roberts did a very good marketing translation of storytelling in his book and on his website Lovemarks. Write down  why you like your Apple, your Volvo or Mr Robbie Williams in concert in Brussels, … and you will understand what lovemarks mean.

One way of enhancing storytelling is using SISOMO or sight, sound and motion on screen. 24, Lord of the Rings, The Hire, … are just a few examples of storytellers (= directors) using Sisomo.

Kevin Roberts, CEO Worldwide of Saatchi&Saatchi, Ideas Company now wrote Sisomo, the future on screen, creating emotional connections in the market with sight, sound and motion. A lot of pictures, few text, … but that is what's it's all about.

One day I was really shocked when Pietel told me reading books is too timeconsuming. I remain shocked – we have a lot to learn from the old media – but I start to understand him. Screens will be the ideal way to tell stories, whether it be the screen on your mobile phone, home theatre, a billboard screen, personal in-flight screen, pda, …

Screens will be everywhere. Look at us. You and I connecting through a screen. And I think I like you !

wisdom for a young ceo, douglas barry

De afdeling managementboeken in de Fnac wordt steeds groter. Zouden er dan toch meer bazen zijn dan medewerkers ? Een waterhoofdbedrijf, heet zoiets dan. Het ziet er naar uit dat jongeren zich op steeds jongere leeftijd aangetrokken voelen tot het bedrijfsleven.

Dat is althans het geval met Douglas Barry. Hij was amper 14 toen hij wist dat hij géén archeoloog wilde worden maar CEO, chief executive officer of big boss. Hij vond er niks beter op dan tientallen CEO's aan te schrijven met de vraag hem te adviseren. Hoe kon hij CEO worden en welke kwaliteiten heeft hij daarvoor nodig.

Dat levert een mooie collectie brieven op én een hoop wijsheid van ondermeer de bazen van IMB, Kraft Food, Kellogg Company, ….

blijft u anoniem ?

 

Ja, ik spreek u aan met u en niet me je. Want u bent onbekend.

Weetje, veel werd al gezegd en veel werd ooit al neergepend. An Nelisen schrijft wat in mijn hoofd zit en ik ben het helemaal met haar eens.

En verder, nog een prettig weekend.