early food adopter

Voor velen is naar de supermarkt gaan een hel, maar voor mij is het pure fun. Delhaize is mijn favoriete stek. De keten heeft zich enig tijd geleden opnieuw uitgevonden en oogt nu bijzonder hip. Dat de zaak iets duurder is dan zijn grootste concurrenten neem ik er graag bij.

Keer op keer schuim ik de rekken af op zoek naar nieuwe producten. Wie dacht dat alles al bestond, heeft het fout. Soms verandert alleen de verpakking en niet de inhoud, maar soms is het product zelf helemaal nieuw. Bij elk bezoek ontdek ik zo wel iets. Vorig week was ik helemaal in de ban van de nieuwe wijnpakketen. Per set krijg je vier flesjes wijn (of porto of champagne) van 25cl. Die kun je dan naast mekaar proeven en vergelijken. Daarnaast biedt het pakket ook en bon om gratis een extra fles te halen.

Gisteren ontdekte ik de kruidenmix. Een handige tube met een kruidenpasta. Morgen gaat de knoflook-versie de pan in. “Lekker als basis in marinades of tzaziki-saus”.

welcome to the world, alice

 

 One new reader for this blog. Hi, Alice !

gedichtendag, sad but beautiful

Stop all the clocks, cut off the telephone,

Prevent the dog from barking with a juicy bone,

Silence the pianos and with muffled drum

Bring out the coffin, let the mourners come.

 

Let aeroplanes circle moaning overhead

Scribbling on the sky the message He is Dead,

Put crepe bows round white necks of public doves,

Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

 

He was my North, my South, my East and West,

My working week and my Sunday rest,

My noon, my midnight, my talk, my song;

I thought that love would last for ever : I was wrong.

 

The stars are not wanted now : put out every one;

Pack up the moon and dismantle the sun;

Pour away the ocean and sweep up the wood.

For nothing now can ever come to any good.

W.H. Auden

waarom wordt mooi opeens lelijk ?

 

Ik werd vandaag gebeld door een medewerker van Vizo voor een enquête over de impact van design. Of design iets had teweeg gebracht bij de omroep ? En of dat nu anders is dan pakweg vijf jaar geleden ?

Een moeilijke vraag vind ik dat. Design is voor mij kunst en kunst maakt deel uit van cultuur. Over de rol van de openbare omroep inzake cultuur werd de afgelopen dagen al uitgebreid bericht. Dat geïsoleerd bekijken vanuit opera, dans, literatuur, film, … design lijkt me iets te detailistisch.

Toch zette het me vandaag aan het denken. Ja, design heeft een impact op hoe we televisie maken omdat mensen liever kijken naar iets wat mooi is. De opinies over wat mooi is kunnen verschillen, maar toch bestaat er zoiets als universeel mooi of universeel lelijk. Maar sinds vanmiddag zit ik in de knoop met de vraag waarom dat plots kan veranderen.

Kijk, als we terugkijken naar foto’s van tien, twintig jaar geleden dan vinden we het grappig hoe we toen gekleed liepen. Het behang van toen vinden we zelfs ronduit belachelijk. Duizenden koetswagens hingen er op het behang van mijn kinderslaapkamer. Mijn moeder zal dat toen mooi gevonden hebben. Ik hield er alleen maar nachtmerreis aan over. Achteraf wijd je dat aan de tijdsgeest. Aan de stijl die op dat ogenblik domineerde.

Maar neem nu een televisiedecor. Drie jaar geleden vond ik het decor van het TV1-journaal lelijk in vergelijking met dat van VTM. De nieuwsankers van de openbare omroep zaten voor een geelachtig, kartonnen bord. De twee ankers van de commerciële zender zaten in veel blitzere omgeving met in de achtergrond een zicht op de nieuwsredactie. Toen Eén dat decor inruilde voor een ruime studio met veel licht & kleur was dat van VTM plotsklaps verouderd. Hoe komt het dat iets wat vandaag als mooi wordt beschouwd 24 uren later lelijk is ?

What’ next ?

binnengluren

 

Ik hou er van om tijdens het vallen van de avond op stap te gaan in één van die residentiële buurten van Brussel. Wanneer het net niet donker is en mensen het thuis gezellig maken. Ze komen thuis van werk, koken, zetten televisie aan, … en schakelen over op het avondritme. Daar waar het licht brandt, weet je dat men op het nieuwe ritme is overgeschakeld.

Meestal zijn de rolluiken dan nog niet dicht en kun je binnengluren. Ik weet het. Binnengluren, het is niet toegelaten, maar de verleiding is meestal te groot. Dan heb ik zin om m’n neus tegen het raam te zetten en binnen te gluren. Getuige zijn van dat tafereeltje daar binnen.

Als je in Brussel ’s avonds dan door zo’n wijk wandelt kom je tientallen van die tafereeltjes tegen. Dan tel ik het aantal bellen, kijk ik binnen en beeld ik me van alles in. Echte mensen, een denkbeeldige conversatie.

Daarom ook gaat het rolluik bij ons thuis niet vroeg naar beneden, omdat ik anderen het recht gun om ook even binnen te gluren. Dan leggen ze allerlei woorden in mijn mond. En dan staan we gelijk.

tjoepkes

 

 

Volgens sommigen is een tjoep een dopje. Het tjoepke van een fles water bijvoorbeeld of het tjoepke van een stift. Tjoep staat niet in Van Dale. Tjoepen als synoniem voor flitsen is wel opgenomen. Iets flitst of tjoept voorbij.

In mijn woordenboek heeft tjoep een heel andere betekenis. Het is een koosnaampje voor al wie me dierbaar is, zowel privé als professioneel. Collega’s zijn soms verrast als ik een mail met Tjoepke begin of in een vergadering Tjoepkes roep, maar dan heb ik wel meteen de aandacht. En dan weten ze ook dat ik het goed met hen voor heb.

En dan is er nog de-tjoep-van-mijn-leven of het verhaal van het deksel dat op het juiste potje past.

to be at war

 

I can not imagine how it is to be at war. The news reports me about the results, but to experience war, I can not imagine. Today I saw Jarhead by Sam American Beauty Mendes. Clearly it fucks up people’s minds. You are trained to kill, but nowadays the killing is done automatically.

de morgen of de standaard, maar vandaag niks

 

Ik heb 22 jaar geleden het ouderlijk huis verlaten. M’n moeder las en leest er nog steeds Het Nieuwsblad. Ze voelde zich lange tijd verplicht om ook Het Parochieblad (*) in huis te halen. Ik vind die krant inmiddels onleesbaar geworden, al ben ik vol lof over het formaat. Sindsdien lees ik ambtshalve alles, maar genieten privé De Morgen en De Standaard absoluut mijn voorkeur. Toch ben ik De Morgen meer trouw dan De Standaard. Laat ons zeggen dat ik mijn weg beter terugvind in De Morgen dan in De Standaard. Dus heb ik al sinds jaar en dag een abonnement op De Morgen.

Af en toe ligt naast De Morgen De Standaard. Die hebben goeie verkopers die je om de haverklap een gratis abonnement aanbieden. En dan liggen beide kranten hier broederlijk naast mekaar. Helaas voelt mijn lief dan per se de drang om De Morgen in vraag te stellen en me De Standaard aan te smeren. De optie blijft open om beide kranten te nemen. Maar dat is dan weer geen keuze, omdat we geen tijd hebben om beide kranten uitgebreid te lezen. Dus geef ik ridderlijk toe, zeg ik het abonnement bij onze vrienden van De Persgroep op en ga ik voor De Standaard. Maar mijn lief vergeet dan dat abonnement op De Standaard te betalen. Resultaat, nada ! Ik heb al twee dagen geen andere keuze dan de kranten op kantoor te jatten. Maar vandaag was ik niet op kantoor, geen gejat en ramp oh ramp … door de staking geen kranten in Brussel. De Standaard Online biedt me soelaas. Maar blijft de vraag of ik me nu opnieuw op De Morgen of De Standaard abonneer. Schat ?

(*) Zou het kunnen dat de krant met de grootste oplage geen online poot heeft ? Vrienden, werk voor de boeg !

mediamarkt

Ik herinner het mij nog glashelder. De eerste keer dat ik MediaMarkt bezocht. Het moet zo’n drie jaar geleden zijn en het was de eerste MediaMarkt in België. We waren aan het wandelen in Antwerpen en op de één of andere manier werd ik naar het Century Center vlakbij het Centraal Station gezogen. De roltrappen gidsten me blindelings naar de tweede verdieping, waar je in die immense ruimte belandde. Als je de oppervlakte van een Krefel of een Vandenborre – toen ook al niet van de kleintjes – gewoon was, val je wel even achterover. Dit was een walhalla van de electronica.

Van de look & feel van MediaMarkt ben ik nooit echter onder de indruk geweest. De winkeldesign is niet echt origineel. Goedkoop zwarte letters op een rode achtergrond. En personeel dat bijzonder sjoffel gekleed wordt. Maar soit, dat gaat allemaal op in het niets als je kijkt naar het produktaanbod. Je vindt er gewoon alles en dat alles wordt dan nog eens  in twintigvoud onder verschillende merken. Van designmerken als Sony tot Oostblok klinkende namen als Techlux, Vicks en Corona. De neustrimmer al gekocht ?

Handig vind ik ook de mogelijkheid om CD’s te beluisteren. Scannen en je krijgt via de server meteen de hele CD te horen. Mediamarkt is geen lovemark voor me maar een pretpark waar ik me als kind helemaal in wil gooien. En ik ben niet alleen. Zo is er mijn goeie vriend Jan. Hij woont op amper 800 meter van zo’n megastore en maakt gegegarandeerd elke zaterdag een uitstapje naar deze megastore. En gegarandeerd komt hij met een rood plastiek zakje buiten. We are two of a kind.

elk vogeltje zingt zoals hij gebekt is

Nu bestellen. Winterzaad.