Ik lees graag. En veel. Maar hoe meer ik lees, hoe meer ik gefrustreerd ben om wat ik nog niet heb gelezen. Bernard heeft me doen inzien dat het niet erg is om een boek diagonaal te lezen. Richard Florida’s Who’s you city moest er vanavond aan geloven. Maar er zijn ook van die boeken die het in je plaats doen.

50 management ideas van Eward Russell-Walling is zo’n boek. Het volstaat om één boek te lezen om de wijsheid van 50 boeken te vatten.

En omdat ik zo’n lijstjeskerel ben, be my guest

1. Adhocracy = the opposite of bureaucracy.

2. Balanced scorecard = an all-round view of the business.

3. Benchmarking = keeping up.

4. Blue ocean strategy  = making competition irrelevant.

5. Boston matrix = dogs, stars, cows and question marks.

6. BPR = a complete rethink of business processes.

7. Brand = shaping the customer experience.

8. Channel management = routes to the customer.

9. Core competence = the roots of competitive advantage.

10. Corporate governance = more demanding standards of behaviour.

11. Corporate social responsibility = managing risk and reputation.

12. Corporate strategy = how to get there.

13. Costs of complexity = keep it simple.

14. Customer relationship management = bring it all together to keep your best customers.

15. Decentralization = seperating strategy from tactics.

16. Diversification = is it smart to leave home ?

17. The 80:20 principle = some things are much more important than others.

18. Empowerment = letting people do the job their way.

19. Entrepreneurship = how big business can think like a startup.

20. Experience curve = experience cuts costs.

21. The five forces of competition = analysing competition - the manual.

22. The four Ps of marketing = the basic recipe for marketing.

23. Globalization = the ver-smaller webbed world.

24. Innovation = bringing new ideas to market.

25. Japanese management = value people and let strategy unfold.

26. The knowledge economy = brains matter more.

27. Leadership = trying to bottle the essence.

28. Lean manufacturing = eliminate waste.

29. The learning organization = learning is the capital of the future.

30. The long tail = the return of the niche.

31. Loyalty = keeping is better than seeking.

32. Management by objectives = results, results, results.

33. Market segmentation = from shotgun to telescopic sight.

34. Mergers and acquisitions = buy or build ? buy.

35. Organizational excellenc = eight attributes of excellent companies.

36. Outsourcing = should we really be doing this ?

37. Project management = getting it done.

38. Scientific management = the one best way.

39. Six sigma = cutting defects

40. Stakeholders = we”re all in this together.

41. Strategic alliances = new markets with less risk.

42. Supply chain management = polishing the chain from supplier to customer.

43. System thinking = be aware of the interconnectedness of things.

44. Theories X&Y (and Theory Z) = what makes workers tick.

45. Tipping point = little things can make big difference.

46. Total quality management = zero defects, 100 % customer satisfaction.

47. Value chain = links to competitiveness.

48. War and strategy = strategy lessons from the military.

49. Web 2.0 = the new infrastructure of the 21st century.

50. What business are your really in ? = the company is a customer-satisfying organism.

Twee huishoudens, beiden verzamelaars. Breng dat samen en je hebt teveel kunst & antiek. We hebben bovendien beslist om ons toe te leggen op art deco, design en moderne kunst Resultaat één en ander staat in de vitrine. De winkel vind je hier. Aarzel niet ons te contacteren voor meer info of als je één en ander wil komen bekijken.

Alles is van goeden huize en moet een nog betere thuis vinden.

Soms vraagt men een professor in de VS om zich in te beelden dat ze hun laatste lezing zouden geven. Wat vertellen ze hun studenten dan ? Welke kennis of welke levenswijsheid geven ze hen mee ? The Last Lecture, noemt men zo’n voordracht.

Randy Pausch is prof computer science, human computer interaction en design aan de Carnegie Mellon University in Pittsburgh. Ook aan hem werd gevraagd om een last lecture te geven. Echter, nadat hij had toegezegd werd vastgesteld dat hij pancreas kanker had. Terminaal. Al bij al heeft hij nog een paar maanden te leven.

Zijn last lecture werd dus echt zijn last lecture. Het is een les vol levenswijsheid geworden. Intussen is er ook een boek uit. Hoe het nu met hem gesteld is, lees je op zijn website.

The Last Lecture bekijken.

 

Ik was een paar dagen in Londen. In m’n eentje, om van 9 uur ’s morgens tot 8.30 uur ’s avonds les te volgen bij Robert McKee. Veel tijd bleef er niet over, behalve voor food en af en toe een walk.

Op een avond op zoek naar restaurant in de buurt van het hotel belandde ik in wat op het eerste zicht een klein Indisch restaurant was. Achter die kleine gevel bleek een ontzettend groot restaurant te huizen. Toevallig het bijhuis van mijn favoriet Indisch restaurant in Brussel La Porte des Indes.

In je eentje - vermits je niet in de ogen van wie tegenover je zit moet kijken - valt er veel te beleven. Vooral het tafeltje naast me boeide me. Twee koppels, witte hemden en lange lederen jassen en een soort Roby Lakatos-achtig type als gastheer.

’s Anderendaags zat ik in Covent Garden te genieten van een glas wijn en een groepje klassieke muzikanten die speelden op het terras. Na afloop stoof een van de muzikanten af op de man aan het tafeltje naast me. Die was me al opgevallen omdat hij er enerzijds zo jong uitzag maar toch zo geblokt was.

Toeval wil dat ook Roby Lakatos daar weer passeerde en toen ik ’s avonds in St. Pancreas Station op de trein zat te wachten kwam daar weer die geblokte kerel voorbij.

Londen, een miljoenstad en toch loop je steeds opnieuw dezelfde mensen tegen het lijf. Er zit stof in voor een Short Cuts of een Babel.

Ik zit een paar dagen in Londen op cursus bij Robert McKee. Zijn leeftijd is nergens te bespeuren op zijn bio maar ik vermoed dat hij 75+ is. Voor wie hem niet kent, hij is de master of storytelling. Geeft in Hollywood en overal elders in de wereld les in het schrijven van scripts. Hij doet dat op een bijna wetenschappelijke manier.

Een kranige kerel. De les begint stipt om 9 uur en en dan gaat hij in vijf blokken van twee uur een hele dag door. Bijzonder interessant, maar erg vermoeiend. Als een bandopnemertje dat niet ophoudt. Vragen stellen mag enkel tijdens de pauze en wie z’n gsm laat rinkelen in de les kan zich maar beter laten bijstaan door God. Zijn boek is een absolute aanrader. Diegenen die bij Eén nog fictieprojecten indien zijn gewaarschuwd. Ik ben gewapend.

Maar wat me hier in Londen vooral opvalt is de taalbarrière. Ik ben tolk Engels -Grieks maar snap tegenwoordig nog amper de helft van wat hier wordt gesproken. Hier zit een legertje werkkrachten uit Azië en het Oostblok en lang niet iedereen is het Engels machtig. 

An interviewer with a wooden leg said to Frank Zappa, ‘With your long hair, from where I am sitting you could be a woman.’ Frank Zappa replied, ‘From where I am sitting you could be a table’.

Whatever you think, think the opposite.

Paul Arden.

Ik hou van taal. Ik lees en schrijf graag. Meestal in het Nederlands, hoewel het Engels me soms toelaat om met één woord zoveel meer te zeggen.

Laatst op hotel in Amsterdam waren alle drankjes in de minibar complimentary. Ook de krant, ’s ochtends voor de deur, was complimentary. Gratis m.a.w. Maar terwijl gratis zo hard klinkt zit in complimentary het woord hospitality vervat.

English is just too beautifull a language.

Om dezelfde redenen intrigeert ook het Chinees me. One charachter and a whole new world emerges.

Right brainer Daniel H. Pink, auteur van A whole new mind en vorig jaar nog te gast op het Creativity World Forum heeft een nieuw boek uit. Johnny Bunko, is het eerste businessbook in manga. De advertentie is net zo sterk.

In stijl à la  Evelyn Waugh, Stephen Spender en E.M. Foster een mooi liefdesverhaal tussen twee kelners in een Grand hotel aan een Zwitsers meer. Eindelijk nog eens een echt romantisch verhaal.

A perfect waiter, Alain Claude Sulzer.

Kunst is esthetisch. Dus zou je - bij uitbreiding - kunnen stellen dat elk kunstwerk sowieso mooi is. Maar niet alle kunst raakt me. Hetzelfde kun je over mensen zeggen. Velen zijn mooi, maar niet iedereen maakt me wild. Daarvoor is persoonlijkheid nodig.

Ik heb intussen veel kunstwerken gezien, maar het is me nog maar een paar keren overkomen dat ze met met verstomming sloegen toen ik er één op één mee in aanraking kwam. Dat gebeurde met Max Rothko en nu met Lucian Freud. Ge-wel-dig !

Voor wie het interesseert, nog tot 16 juni in het Gemeentemuseum in Den Haag.

Geert, ergens doet het me aan jouw werk denk.