76.be

Vorige week lag de site van onze bed & breakfast 76 plat. We hadden de site vijf jaar geleden laten maken en de registratie en hosting via Dommel geregeld. Om de één of andere duistere reden beperkt Dommel z’n activiteiten enkel nog tot registratie en stoot het hosting af. Dat kan wel zijn maar wegens geen-verwittiging-ontvangen of verwittiging-in-de-spam (who will tell) lag ons bedrijfje plat.  En dat was een ramp. Geen publiciteit, geen boekingen.

Bovendien hadden we geen kopie meer van de originele site. Dus rees de vraag of we een nieuwe site zouden bestellen. Uit een rondvraag bleek algauw dat we minstens 750 euro en makkelijk 2000 euro moesten ophoesten. Dat zijn kleine bedragen voor bedrijven, maar voor een kleine bijactiviteit is dat best een aardig bedrag. Bovendien, hoe lang zou het duren vooraleer de site online was.

Dus koos Filip er voor om zelf iets in mekaar te steken. Dat is meer dan aardig gelukt. Elke tegenslag is een opportuniteit, heb ik onthouden.  Als zeg ik het zelf  : de nieuwe site ziet er veel frisser uit en biedt tal van mogelijkheden. Sneller updaten en een beter overzicht van welke sites naar ons doorverwijzen.

some like it hot

Vandaag The Affordable Art Fair in Brussel in Tour & Taxis bezocht. Ik ga vaak naar kunst- en antiekbeurzen maar wat me deze keer heel erg opviel was dat veel mensen met ingepakte kaders naar buiten gingen.  Dat is ook de bedoeling van de beurs.  Kunst wordt er tussen 100 en 5000 euro aangeboden. Veel brol – dat heb je ook bij de klassieke beurzen – maar ook veel inspirerend werk.

‘t Was even twijfelen tussen een werk van Pascal Duquenne via Créahm (meer in een volgende post), maar het is uiteindelijk Richard Heeps geworden. Zijn stand midden in de beurs viel op.

Net voor onze neus kaapte iemand het werk Beach Ball, Ballantines Movie Colony, California, 2002 weg.

Uiteindelijk gekozen voor Some Like It Hot, Bisbee, Arizona, 2001.

Zijn foto’s doen me heel erg denken aan de film Mulholland Drive van David Lynch. Dezelfde Amerikaanse sfeer, dezelfde details, dezelfde mysterieuze gloed.

Richard Heeps maakte tussen 1996 en 2006 tal van reizen om er ‘mythical America’ vast te leggen. Dat is het Amerika van de jaren ‘50 : de jaren na de oorlog, waarin de economie in volle bloei was. Het leek alsof iedereen op in een roes leefde. Happy, happy, happy, …

Gek is dat Heeps de foto’s pas onlangs maakte (lang na de jaren ‘50). In de Verenigde Staten – uiteraard – maar ook in Groot Brittannië, Duitsland en Zweden.

exploration

Als het om boeken gaat, dan is het de auteur die met de pluimen gaat lopen. Zo is dat ook met filmregisseurs. Toch vind ik het fysieke aspect van een boek net zo belangrijk. Hoe het is vormgegeven, de grootte, het lettertype, de layout, het gebruik van foto’s, tekeningen of illustraties .. en zelfs de geur. Dat moet je missen bij de Kindle. Of de iPad dat aspect zal inlossen valt nog af te wachten.

Nu de kogel door de kerk is en Lannoo dit najaar mijn boek zal uitgeven, ben ik meer dan ooit met vormgeving bezig. Het succes van het boek zal evenzeer afhangen van wat de graficus er mee aanvangt, als war mijn hersenspinsels hebben opgeleverd. Daardoor koop ik tegenwoordig een hoop salonboeken. Stapels.

Salonboeken hadden een negatieve connotatie. Mooie boeken met veel prentjes, maar weinig inhoud. Vandaag is dat anders : uitgevers én auteurs beseffen dat de inhoud veel beter blijft hangen als je net zo goed het rechterbrein inschakelt. Ook hier ligt een verschil tussen de Kindle en iPad.

“How to be an explorer of the world : portable life museum” van Keri Smith is zo’n boek. Haar andere boeken waren me eerder vormelijk al opgevallen, zonder dat ik haar naam kende.

Wat ik benijd aan kunstenaars is dat ze scherp observeren. Een manager daarentegen analyseert en beslist. Dit boek is aan de hand van 59 opdrachten een uitnodiging om je omgeving beter te bekijken, op te slaan en te benutten. Op om het even welke manier. Dat is inspiratie !

Er ligt op m’n salontafel nog zo’n boek. Van de hand van inspirator-number-one Paul Smith. Later meer.